Omurganın ön ve arka düzlemde eğilmesine skolyoz denilir.Sağlıklı bir vücut yapısında bu yönde bir eğrilik olmaz.Yandan bakıldığında normal eğriliklerimiz görülebilir,örneğin sırtımızda hafif kamburluk (kifoz) ve belimizde ise hafif çukurluklar(lordoz) mevcuttur.

Skolyozun oluşum nedeni çok çeşitli olabilir.Örnek spastik çocuklarda yada çocukluk çağında felç geçirenlerde görülebilir.Sıklıkla karşılaştığımız tip skolyozlar daha çok ilk on
içinde ortaya çıkan ve daha sıklıklada oluşum nedeni tam olarak bilinmeyen gruptaki skolyozlar ile anne karnındaki etmenler nedeniyle oluşan skolyozlardır.

Nedeni tam olarak bilinmeyen tip skolyozlar idiopatik grup olarak isimlendirilirken , anne
karnındaki etkenler nedeniyle oluşan skolyoz konjenital grup olarak isimlendirilir. Konjenital skolyoza genellikle anne karnında geçirilmiş enfeksiyonlar, şeker hastalığı ve bazı vitaminlerin eksiklikleri neden olabilmektedir.

Skolyozun en sık ve tipik başlama ve görülme yaşı ergenlik öncesi dönemdir.

Skolyoz 20 tipe ayrılır ve bu tiplerden en sık olarak idiopatik, konjenital ve paralitik tip görülmektedir. Kız ve erkek çocuklarında görülme oranı genellikle eşittir; ancak, idiopatik tip kız çocuklarında daha sık görülmektedir.

Ebeveynler genellikle skolyozun bir duruş bozukluğu olduğunu fark ederler; ancak, adını koyamazlar. Bu duruş bozukluğu bir omzun yüksekliği ya da bel girintilerinde asimetri şeklinde görülür. Ancak sırtta hafif kamburluk belirince ya da daha ileriki bir dönemde aileler omurgada bir sorun olduğunu anlar.

Erken dönemde gelişen bu deformasyonları tanımak için çocuğa kollarını öne sarkıtarak öne eğilmesi ve sırtına bakması söylenir. Sırt simetrik ise skolyoz ihtimali düşüktür. Eğer sağ ve sol omuz arasındaki fark birkaç milimetreden fazla ise skolyozdan şüphenilip doktora başvurulmalıdır.

Erken dönemde skolyozun etkisi hafif olduğundan çocuklar bedenlerinin eğri olduğunu hissetmezler ve teşhisi geç konur. Geç teşhis konulan skolyozlarda omurganın yapısı değiştiği için kalp ve akciğer sorunları ortaya çıkar.

Teşhiste vücut eğrilerinin 10° nin üzerinde olması anlamlıdır.

Tedavi skolyoz tespit edildiği andan itibaren, skolyozun o andaki derecesine ve çocuğun olası büyüme derecesine göre değişkenlik gösterir. Egzersiz, korse uygulaması ya da cerrahi tedavi seçenekler arasındadır.

Longitidünal (Uzunlamasına) ve medial ayak kavisinin düşüklüğü, çöküklüğü, halk arasındaki deyimi ile 'düztabanlık' ayağın medial uzunlamasına arkusunun azalması ya da tamamı ile kaybolmasıdır.

SINFILAMASI

KONJENİTAL		EDİNSEL
Rijit	Esnek
Konjenital konveks pes valgus	Talipes kalkaneovalgus	Ligamentöz laksiteye bağlı olanlar
Tarsal koalisyon	Sustenokulum	Kas zayıflığına veya dengesizliğine bağlı olanlar
	hipoplazisi	Artrite bağlı olanlar
		Kontraktüre bağlı olanlar

PES PLANUS ETYOLOJİSİNİN YAŞA GÖRE DAĞILIMI

0-5 yaş	5-10 yaş
Serebral palsi	Tarsal koalisyon
Vertikal talus	Kısa aşil tendonu
Kalkaneovalgus deformitesi	Aksesuar navikula

ANNE BABALARIN KORKULARI NELER?

• Bebeklerinin tabanında çukurluk göremeyince düz taban olacağından
• İleride yürüme bozukluğu ortaya çıkacağından
• Spor yapmakta zorlanacağından
• Askerlik yapamayacağından kaygı duyarlar

• Parmak ucunda yürüme
• Çocukta ayak-bacak ağrısı
• Çabuk ayakkabı yıpratma öyküsü
• Çabuk yorulma
• Rijit tipteki kadar yürüme yakınmalarına yol açmaz

• Erkek cinsiyet
• Obezite
• Erken çocuklukta ayakkabı giyme
• Ortopedik deformiteler:
  - Rotasyonel deformite
  - Patolojik tibia vara
• Eklem bağında gevşeklik varsa:
  - Ehler danlos
  - Marfan sendromu
  - Down sendromu
• Kas zayıflığı:
  - Miyopati
  - Periferik sinir yaralanması
  - Medulla spinalis tutulumu
  - Serebral palsi

• Ayakta medial ark uzunluğunda düzleşme
• Otururken medial ark uzunluğunda belirginleşme
• Ayaklar yere tam basarken topukta valgus deformitesi
• Tüm eklem ve bağlarda gevşeklik

• Yaşına kadar ayak tabanında mevcut yağ dokusu nedeniyle pes planus fizyolojiktir.
• Zamanla yağ dokusu rezorbe olup longitüdinal ark gelişir.
• Bu dönemde herhangi bir tedavi önerilmez.
• Aileye içe basmanın fizyolojik doğal bir süreç olduğu anlatılmalı.

• Sadece yumuşak dokuya yönelik girişimler
• Tarsal eklemlerin artrodezi
• Tarsal kemiklerin osteotomisi
• Yumuşak dokuya yönelik operasyonlarla beraber kemik operasyonu

• Konservatif tedavinin yetersizliğinde
• Hastanın normal aktivitelerinin engellenmesi durumunda
• İleri derecede deformite ve ayakkabı ile problemlerin düzeltilemediği durumlarda

TANIM
Kalça ekleminin bir parçası olan uyluk kemiğinin baş kısmının kalça eklemi yuvasından çıkık olmasına ya da çıkmaya müsait olmasına gelişimsel kalça çıkığı denir.

SINIFLAMA

1. Teratojenik tip (atipik)

2. Tipik

ETYOLOJİ

KLİNİK MUAYENE VE BULGULAR

TANI

TEDAVİ